Do twórczości Marka Szołtyska należy także pisanie śląskich wierszowanek. Te śmieszne wierszyki nazywa on po swojemu "fraszołkami". Gwara śląska jednak - jak twierdzi sam autor - jest tak wspaniałym tworzywem, że nadaje się do wyrażania wszelkich, nawet najgłębszych treści. Przykładem tego są choćby jego tłumaczenia psalmów Dawida. Oto niektóre...

Fraszołka 1
Łod roboty pokrziwiony,
Poszoł starzik na pyndzyjo.
Dyć hned umar umynczony,
Marudzyniym do znudzynio.
Bo z chłopami som kłopoty,
Jak niy styknie im roboty!

Fraszołka 2
Ciotka Trudka w Niymcach miyszko.
Pakety jak było ciynżko,
Nom do Polski przisyłała,
A dzisioj sie pogniywała.
Ale ło co ciotce chodzi,
Że nom lepij sie powodzi?

Fraszołka 3
Jedyn orzeł, ptok nad ptoki,
Umysł mioł niyzbyt szyroki.
W telewizjo ślypia wlepiył
I tak swoja dusza krzepiył.
Połoglondoł kryminały,
Pogupiały serial cały,
Komedyje i horrory,
Film fantasy i love story.
Dyć łod tego łoglondanio,
Zmiyniył sie niy do poznanio
I zmarnioł, że patrzeć przikro.
Hned tyż skrzidła mu zaniknom!

Psalm 1
Rod je chop, co sie niy kamraci z grzysznikami,
Ani sie niy szteruje gupimi godkami,
Yno na przikozania świynte pozor dowo,
Bestoż wszyjsko czego sie chyci, robi z gowom!

Taki je choby drzewo we zogrodzie,
Kere gospodorzowi owoc dowo co dziyń,
Z takigo je pożytek, bo sieje i orze,
Takigo trza naprowdy pozdrowić "Szczynść Boże!".

Psalm 14
Czasym sie u nos znojdą take gupieloki,
Co grzyszom i godają potym jak boroki,
Że Ponboczka to nigdy niy było i niy ma.
Dyć z takimi w kupie niy ma się co trzimać!

Na takich Ponboczek zaglądo sie, tam, z nieba
I cicho do nich godo: Nawrocić sie trzeba!
Wszyjsko w ich rynkach, ale jak niy usuchają,
To sie potym z diobłami w piekle przipolają.

Psalm 23
Ponboczek choby pastyrz, dobrze mie futruje
I tak dycki złonaczy, że nic niy brakuje,
A bez wszyjske niyszczynścia tako mie przekludzi,
Co bych sie diobła niy zlynkł, pierona i ludzi.

Ponboczek mie łożyźwio, i dusza i ciało!
Wszyjsko tyż mi dowo, coby niy brakowało
Czasu na rzykanie, ani tyż na robota
I na pomaszkecynie, jak przidzie ochota.

Psalm 113
Podźcie dziecka pochwolić Ponboczka naszego,
Niychże są sztyjc śpiywane pieśniczki dlo niego.
Niych go przy śniodaniu chwolom, jak słońce stowo
I wieczor, jak sie na zogowek gowa dowo.

Ponboczek je fest wielgi, z gowom nad gwiozdami,
A ta naszo malutko ziymia pod nogami
Trzimie choby ryczka, co ją staroszek starce
Zrobioł, by sie dała tam nogi abo garce.