Napisz jakie chcesz książki, a my powiadomimy Cię o
kosztach, formach przesyłki i aktualnych promocjach!
wydawnictwo@slaskie-abc.com.pl
Fragmenty książki "ŚLĄZOKI NIE GĘSI"
Fraszki Jona ze Czornego Lasa
NA LIPĘ

W hyc pod moimi liściami dychnąć se możesz.
Prosza, siednij se tukej, witom cie: Szczynść Boże!
Bo choć słoneczko gynał ze nieba blynduje,
To sie na moich liściach ukrop tyn sztopuje.
Tukej dycki fajnisty wiaterek zawiywo,
A we liściach szpok abo słowik piyknie śpiywo.
Powoniej tyż moje kwiotki. To z nich spijają
Pszczoły, kere potym złociutki miód dowają.
Legnij se tu ku mie! Niych listek mój opowiy
Ci jako bojka, cobyś lepij społ na zdrowie.
Widzisz tera, wiela poradza dać uciechy,
Choć niy rosną na mie jabka ani łorzechy.
Bojki Biskupa Karasickiego
PTOSZKI WE KLOYTCE

Ptok ptokowi godo: - Niy becz! Skończ już ślimtanie!
Dyć mosz luksusowe we klotce miyszkanie!
- Dlo cia fajnie, boś stary i w klotce zrodzony!
Jo pamiyntom na co my ptoki krzidła momy!

ŻÓŁW i MYSZ

- Skuli tyj szkorupy na puklu żol mi cie!
Że tyż poradzisz żółwiu miyszkać w takij klicie!
Na to żółw do myszy: - Lepszo swoja chałpeczka,
Niż wielgo, choć yno lokatorsko noreczka!
Spolone szłapy Pinokia

Downo tymu, tam kanś u Italoków, żoł se jedyn taki stary chop, kerymu godali Geppetto. Dostoł on kedyś taki śmiyszny konsek drzewa, kere skokało, godało i śmioło sie. Chop pozaglądoł i wykombinowoł: Zrobia se z tego drzewa fajnego pajaca - padoł Geppetto - cobych na stare lata niy musioł być taki markotny! A potym wzion konsek noża i wyłonaczoł nim piyknego pajaca. Był to synek, kerego zamianowoł Pinokio. Gynał wtedy pajac napoczon godać do Geppetta ludzką godką, lotoł po izbie i wyrobioł, a nawet był swoimu nowymu łojcu fest niyposuszny.

* * *

Jednego dnia na dworze loło. Pinokio prziszoł do chałpy fest zmarźniony. Chcioł swoje zziymbnione i zmaraszone drzewianne szłapki ogrzoć se kole pieca, przy żeleźnioku. Bestoż legnął se kole tego rozpolonego żeleźnioka i poleku usnął. Kiedy tak społ choby zabity, to łoroz ktoś zaklupoł we dźwiyrza:

- Kto tam? Przebudzioł sie zaspany Pinokio.
- To jo, twój łojciec, Geppetto! Łotwiyrej drapko dźwiyrza! Pionokio chcioł stanąć - i łoroz prasknął na delówka choby miech z wąglym.
- Drapcij! Drapcij! - ryczoł ze dwora moczony dyszczym Geppetto.
- Otwar bych ci tatulku, kiedy niy poradza, bo ktoś zjod moje szłapy! - beczy wylynkany Pinokio.
- Kto ci to zrobioł?
- Mono kot? - Padoł drzewianny synek. Geppetto niy wierzoł tymu i myśloł, że to jakieś błozny. Bestoż wgramoloł sie na murek i do chałpy wloz bez łokno. Jak wloz do izby, to już chcioł dać Pinokiu szmary, ale ujrzoł, że łon rychtig leży na delówce i niy mo szłapów. - Ty mój biydoczku! Ty borajstwo moje! - padoł Geppetto a płaczki cisły mu sie do ślipiów. Twoje szłapinki niy są zjedzone przez kota, ynoś je mioł za blisko pieca, od kerego sie hajcły i cołkie zgorały.
- I co jo terozki tatulku byda robioł - beczy Pinokio.- Przeca niy moga tak bez cołkie życie bez szłapów kuśtykać !

Mono poradza jakoś ci pomóc. Wezna nóż i wyłonacza ci nowe drzewiane szłapki - padoł stary tatulek Geppetto - i wzion sie do roboty.
Paulek i Gustlik
(na podstawie bajki Aleksandra Fredry .Paweł i Gaweł.)

Paulek i Gustlik razym se miyszkali.
Swady niy mieli, ani sie niy prali,
Bo Gustlik to chop pieronym spokojny.
Niy cis sie nigdy ku swadzie, do wojny.
Dycki gazeta czytoł lub groł w szkata,
Bądź se legnął, jak to na stare lata.
W swyj izbie na wiyrchu był w niebo wziynty,
Jak mioł co lubioł, czyli spokój świynty.

Paulek w tyj chałpie na dole mioł izba
I choć do tego niy chcioł sie prziznać,
Waryjot z niego był fest pofyrtany.
Myśliwca udowoł dycki nad ranym.
Trąbioł w goń sygnały, chytoł hazoki,
Na fazany szczyloł i inne ptoki.
Lotoł drap przy tym z izby do antryja
I na leżanka skokoł ze bifyja.

Biydok Gustlik skiż tego wyrobiania,
Gowa mioł wielgo jak na jesiyń bania.
Leci po prośbie: Pauleczku kochany!
Byćże tak choć ciszyj trocha nad ranym,
Bo żyje sie ciynżko i usnąć niy idzie.
Czamu rojbrujesz tak bez cołki tydziyń?
A Paulek na to: Ciś stąd gupia małpo,
Przeca se moga co chca robić z chałpą!

Możno dwa tydnie od zdarzynio tego,
W tyj chałpie dzioło sie coś blank inkszego.
Paulek sie jeszcze pod pierzinką grzeje
I mu sie na łeb coś z gipsdeki leje.
Bestoż klnie zmierzły i ślypia łotwiyro,
A tu je mokre praje cołkie wyro.
Drap na góra leci fest znerwowany,
Że niy poradzi poleżeć nad ranym.

Klup! Zawrzyte dźwiyrza. Bez dziurka kuknął
I praje zarozki z nerwów niy puknął.
Co ujrzoł? Woda? Co to je? - sie pyto.
Czamu ty Gustlik w chałpie ryby chytosz?
Na co woda w izbie i guminioki,
Na co wędki, kibel, hoczyk, chroboki...?
A Gustlik na to: Ciś stąd gupia małpo,
Przeca se moga co chca robić z chałpą!

Taki z bojeczki tyj morał płynie:
Gdyś wieprzkiem - inni ci jak świnie!