Promocja! Zamawiając trzy książki w dowolnej kombinacji otrzymasz za darmo film o Śląsku, DVD 60 minut!
Uczcie swoje dziecka
  Tyn Elemyntorz to je książka do tańcowania i rzykania. Je ekstra tak pisano, coby kożdy chcioł sie ją czytać, uczyć sie z nij o Śląsku i poznować jak piykne je śląskie godanie. Książki tyj niy noleży przegapić, bo przidzie ksiądz na kolynda i sie zapyto: A uczycie już dziecka ze śląskigo elemyntorza? I co wy wtedy powiycie?

Sroce spod łogona...?
  Śląsk to niy bele co, a Ślązoki to niy bele kto i sroce spod łogona niy wyskoczyli! Ślązoki mają za sobą ponad tysiąc lot historii, mają swoja godka, i żywe tradycje dotyczące praje wszystkich dziedzin życio. Tradycjo ta dotyczy jodła, pobożności, budowania chałpow, wychowywania dziecek, porządnyj roboty i wszyskigo, wszyskigo, wszyskigo... W tyn świat piyknyj śląskij historie, kultury i godki wkludzo nos "ELEMENTARZ ŚLĄSKI".

o znojdziecie w tym Elemyntorzu?
  Znojdziecie tam piyknie napisane opowieści o znanych Ślązokach, o śląskich świyntych, podróże zmierzłego Ślązoka, o jodle i maszketach, fest dużo wiców, łobrozkow i fotek, mało historia Śląska no i są tam BOJKI PO ŚLĄSKU: Czerwony Kapturek, Jonek i Gryjtka, Kot w szczewikach, Kopciuch, Łoszkliwo taśka, Utopek, O wawelskim smoku, Siedym koziczek, Śniyżka i krasnoludki, Trzi wieprzki, Wiśniowy kot, Złoto Rybka.
  Fest ciekawe sa tam tys pisane po śląsku wierszowanki i tyjatrzyki:
Abecadło, Betlyjka, Dlo babci i dziadka, Dlo górników, Dziyń rechtora,
Elefant, Gybis, Jesiyń, Kołysonka, Lato, Murzinek Bambo, Mynka Ponboczka, Na Dziyń Matki, O umrziku, Śląski Hilary, Św. Mikołoj, Walyntynki, Wiosna,
Wyliczanki, Zima, Zwierzoki, Życzynia na Wilijo, Życzynia wielkanocne

Oto przedstawiamy fragmenty "Elementarza śląskiego:
Śląski Hilary

W Zobrzu, w familoku starym,
Miyszkoł jedyn chop, Hilary.
Mioł on pamiynć pieronowo
I jak yno ruszoł gową,
To dzieje spominoł stare:
- Kiedy piyrszy mioł zygarek,
- Jak konie były na grubie,
- Godoł jak sie piyrze szkubie,
- Kaj utopki w stowie żyją,
- Czamu łożyroki piją,
- Na co były biydaszyby,
- Kiedy rosną wielge grziby
- Kaj król dycki piechty łazi...
...ale kaj se brele wraził,
To Hilary zapomino,
Choć jeszcze mioł je przed chwilą!
Bestoż z niyszczynśliwą miną
Cołko chałpa przeszukuje
I pierońsko pieronuje.
Ale se niy myślcie wcale,
Że w tym poszukiwań szale,
W izbie delówka pozrywo.
Tak to na Śląsku niy bywo!
Wiync co zrobioł nasz Hilary?
A dyć obyczajym starym,
Jak to pobożno duszyczka,
Porzykoł do Antoniczka,
Tego patrona świyntego,
Od wszyskigo zgubionego.
Świynty drapko go wysuchoł
I tak padoł mu na ucho:
Ach Hilary! Ty Gorolu!
Dyć mosz brele na kicholu!
Kopciuch
czyli bojka o niyszczynściu i szczynściu

   Downo tymu w jednyj chałpie miyszkała rodzina z trzyma cerami. Ale matka bardzij pszoła dwóm młodszym cerom, zaś nojstarszyj cerze niy przoła. Dowała ij nojgorsze roboty a potym sie jeszcze z nij śmioła, że je zmaraszono i ukopcono. Cera ta przezywali "Kopciuch". Było to fest niysprawiedliwe, bo dziołszka ta była rychtig robotno, a musiała ciyrpieć takie niyszynścia.
   W tyj krainie rządzioł wtedy król, kery niy boł jeszcze żonaty. Bestoż zrobioł bal, na kerym mioł se wybrać jako piykno baba. Matka wyrychtowała na tyn bal yno dwie swoje cery, zaś Kopciuchowi w tyn dziyń dała fest dużo roboty i zakozała wyłazić z doma. Wtedy jednak dziołszce pomogła dobro wróżka, kero niy mogła już patrzeć na to wielge niyszczynście. Wróżka wyczarowała Kopciuchowi piykno kecka i złote szczewiczki, ale padała ij, że musi z balu prziść nazod jak zygor wybije dwanoście w nocy.
   Jak przebleczony Kopciuch wloz na bal, to król zaro chcioł yno z nią tańcować i z nikim innym. Kiedy jednak zygor wybioł dwanoście, Kopciuch zaczął wychodzić z balu. Król go jednak niy chce puścić, więc dziołszka musi uciekać i na schodach straciyła jedyn złoty szczewiczek.
   Nastympnego dnia król ogłosioł, że bydzie chodzioł po wszyskich chałpach i szukoł dziołchy, keryj pasuje zgubiony na balu złoty szczewiczek. Jak król wloz do rodziny z trzyma cerami, to matka pokozała mu yno te swoje dwie a Kopciucha wygnała do kuchnie. Król jednak usłyszoł, że tam ktoś je i kozoł ta trzecio cera przikludzić. Potym przimierzoł..... i padoł: Tyn szczewik je gynał na twoja szłapa! Chcesz być moją babą i królową? A potym żyli dugo i szczynśliwie!
   Zaś zło matka z dwiyma cerami jak usłyszały co król padoł do Kopciucha, to ze zdziwiynio i zazdrości zrobiyły tak gupie afy, czyli miny, że do dzisiej jeszcze z tymi pokrziwionymi gymbami łażą i porządnych ludzi straszą.
Złoto Rybka
czyli bojka o przepadzitych ludziach

Jedyn chop był fest rybiorz. Niy było tydnia, coby niy pojechoł ryb nachytać kanś nad rzyka abo jako krzikopa. Jedyn roz chyciyła mu sie na hoczyk złoto rybka, kero padała mu ludzkim głosym:
- Bydźcie tak dobrzi chopeczku a wypuście mie nazod do wody, a jo spełnia wasze trzi życzynia!
Rybiorz niczego niy potrzebowoł, wciepnął rybka do wody i poszoł do dom wszystko pedzieć swoij babie.
- iTy pieroński gupieloku! - ryczała na niego baba, że w cołkij wsi było słychać. To jo tu cołki dziyń myja, piera, warza, prasuja, z dzieckami sie nerwuja, w zogrodce kopia..... A co ty w chałpie robisz? Zlewozmywak kapie, dźwiyrza krzipiom bo ich niy mo kto naszmarować... a tyś złotyj rybce padoł, że niczego niy potrzebujesz? Czyś ty już blank ogup? Mogżeś choć chcieć nowy ekspres do kawy, bo sie stary w zeszłym tydniu popsuł!
Chop niy chcioł sie z babą wadzić yno wrazioł czopka na łeb, poszoł nad rzyka i woło:
- Złota rybko! Złota rybko! Bydź tak dobro i dej moij babie nowy ekspres do kawy!
- Dobra - bulkła z głymbiny ryba - już tyn ekspres czeko na ciebie w doma!
Maści zadowolony chop do dom, a tam baba na niego z pyskiym:
- iTy sie już chopie ani na wicach niy znosz. To jo ci tak yno dlo przykładu pedziała, żeby sie ekspres przidoł.... Leć do rybki, ale drapko i chciyj nowo chałpa.
Co mioł chop robić, zaś czopka na łeb wsadzioł i juzaś idzie nad rzyka.
- Złota rybko! Złota rybko! Bydź tak dobro i dej moij babie nowo chałpa!
- Dobra! Nowo chałpa już je twoja - pedziała rybiorzowi ryba.
Tera już pewnie idzie chop do dom, bo se myśli, że wreszcie baba bydzie rada, a tu przy fortce słyszy:
- iZ czego sie gupku cieszysz? - pyskuje baba. Jo bych wolała nowo chałpa, ale we Warszawie, a nojlepij tako co sie nazywo Belweder. No wiysz... Ty byś boł prezidyntym, a jo prezidyntowa. Co guchyś? Ciś do rybki!
Jak to wszysko rybka usłyszała, to tak chopu godo:
- Ale mosz przepadzito baba! Spełniyłabych te życzynie, ale niy moga pozwolić, coby porządny Ślązok miyszkoł kanś we Warszawie i to jeszcze w Belwederze.
I poszoł chop nazod, a tam, nie było już ani nowyj chałpy, ani nowego ekspresu do kawy. Tak może skończyć kożdy, kto abo som je przepadzity, abo mo przepadzito baba.




Kożdy o swój zadek i żyrafa i elefant...		Kożdy mo zadek!

   Wszysko co sie kanś zaczyno, musi sie tyż kanś kończyć, czyli wszysko na tym świecie mo swój przodek i zadek. Jednak ludzie wiynkszo uwaga zwrocają dycki na przodek. I tak przeważnie fajnie je na przodku, przed chałpą, a na zadku stoją jake stare szopki i szopeczki. Na przodku zogrody są piykne kwiotki, a na zadku wyciepuje sie na kompost liście i zgniyłe jabka. Dycki sie godo, że przodki są fajniyjsze, ale czy zadkom niy ma bez to markotnie?
   Czasym jednak je tak, że niy wiymy kaj je zadek, a kaj przodek. Bo dlo przikłodu, czy wiycie kaj przodek mo glizda, abo kudłaty pies?
   Zadki przeważnie wyglądają dość śmiysznie. U zwierząt, żeby wszyscy widzieli kaj je zadek, prziłonaczony je tam łogon. Możno yno elefant wyglądo jakby mioł dwa zadki. Ale trza wiedzieć, że tyn ciynki to je łogon, ale po drugij stronie to rube to trąba - czyli przodek.
   Ludzie na zadku niy mają łogona i bestoż niy wiymy dokładnie kaj tyn zadek momy. No spróbujcie pokozać dokładnie szpica swoigo zadku?